Wel een uitsnede van de foto… Zo sta ik zelf in de midden en is de coole spiegel gaan vliegen :)
Aan de andere kant van de pagina staat mijn pa ook in de krant:
8 jaar geleden
vrijdag 6 februari 2009
donderdag 5 februari 2009
ME! YEAH ME! (TOEN IK NOG ALLES WIST)
Scanner plezier!! Veel te leuk speelgoed voor 3€ :)
Dit ben ik (en soms mijn zus, broer, pa en ma) op foto.
Bij de 2de verticale foto zeg ik op dat moment: “Ikke foto maken?”
Het heeft dus nog een heleboel jaren geduurd eer ik een foto gemaakt heb…
Aanvulling:
PHOTOSHOP IS SLIMMER DAN JE DENKT!!!
Gisteren ben ik langs de kringloop winkel gepasseerd om es rond te kijken. Er stonden een stuk of 5 oude scanners stof op te vangen in de rekken. Ik verlang al een paar jaar om zo’n ding te gebruiken/misbruiken. Het idee om zo’n machien als een heeeel grote digitale rug voor een zelfbouw technische camera te gebruiken is pas recent in mijn hersens geslopen.
Hoedanook ik moest een van die dingen meenemen naar huis. Er was er eentje waar geen prijskaartje op plakte (al de andere waren 5 €…) Ik nam die mee naar de balie en kreeg hem mee voor 3€ :) plus een USB kabel.
Thuis gekomen werden mijn vermoedens bevestigt dat dit ding niet meer ondersteund werd door Vista en dat er geen enkele driver voor Vista te vinden was, zelf eentje voor XP vinden was een marteling…
Na de XP driver bestanden te hebben aangepast en een paar van mijn Vista register entries geleerd dat het een “Microsoft Windows XP” installatie is die ik staan heb het ding aan de praat gekregen. Maar ramp o ramp de scan kop bewoog geen millimeter… Het ding scande al stilstaand = niet goed. Na de binnenkant van dicht te hebben bekeken kwam ik tot de conclusie dat de sturing van het stappenmotortje (wat zorg dat het felle licht heen en weer beweegt) naar de vaantjes was en dat was net iets te veel gefoefel voor mij om te herstellen.
Terug naar de kringloopwinkel! Daar kon ik zonder problemen een (iets minder sexy uitziend) exemplaar van 5€ wisselen voor mijn exemplaar van 3€.
Terug thuis hetzelfde liedje, oude scanner, nieuwe Vista = zwaar foefelen. Maar het vergeelde ding werkt nu tenminste!!
Scannen is leuk :) Puur om de kwaliteit te checken nam ik een paar bankbiljetten (die hebben heel fijne lijntjes) en liet mijn nieuw machien zoemen.
Even later wanneer ik de afbeelding in Photoshop CS4 wil sleuren kreeg ik dit:
Ik voelde mij direct betrapt :)
Als je wat overtuigender bent krijg je ze dan toch geopend hoor, maar het verbaasde mij enorm dat de software de biljetten herkende! Ze stonden allemaal redelijk schuin en waren wat gefrommeld.
Photoshop “bekijkt” dus wat je opent en kan het dus begrijpen. Ik vraag me af wat de programmeurs er nog allemaal ingestoken hebben. Het is best wel griezelig.
Hieronder heb ik een detail van mijn avontuur gestoken:
Al bij al ben ik blij met de kwaliteit, het “gebruik je scanner als digitale rug” idee moet nog wat rijpen maar ik denk er wel aan. Moest er iets van komen zal ik de resultaten zeker op mijn blog zetten.
zondag 1 februari 2009
CAPA DOOR BRUSSEL
Vandaag vroeg op de trein gekropen om Capa in Brussel te gaan zien! Mij goed geamuseerd en vooral overal rond geschoten.
Petra was ook mee en nam rustig de tijd om haar nieuw speelgoed (een Canon 5D mkI met superlens
24-70mm f2.8 USM) uitgebreid te dopen. Mijn kleine 400D met 24mm prime kan 3 keer in dat monster en weegt in totaal bijna evenveel als haar lens. Intimiderend. Ik wou dat ik er ook zo een kon betalen…
Full-frame beelden zien er zo fris uit!
Was vooral hersen - en pretentieloos rondknallen, het is tenslotte vakantie. De tentoonstelling zelf was vandaag gratis en liep over van het volk. Overal prachtige afdrukken (allemaal veel groter dan ik verwachte) en verhalen van de fotograaf.
Mijn traditie om te verdwalen in Brussel hoog gehouden: 35 minuten volledig de verkeerde kant opgelopen, 20 minuten in een grote cirkel gewandeld en dan pas na een heleboel Franse, Engelse en anderstalige mensen om raad te vragen een redelijk goeie richting gekozen en er uiteindelijk geraakt.
donderdag 29 januari 2009
JUDGE JURY
Wel dat was stom. Ik mocht niet babbelen tijdens mijn presentatie, toen ik iets zei hadden ze veel liever dat ik zweeg. Ik had het gevoel dat de helft die daar zat niet eens zin had om mijn foto’s te bekijken.
Toen kwam de vraag of dit de richting was die ik wou volgen (standaard vraag, zelfs zo gesteld dat ik de oeverloze verveling eraan kon horen). Ik nam dan de moeite om een wat gefundeerd antwoord te geven maar voor er drie woorden uit mijn mond kwamen was het al van: daar kun je op antwoorden met JA of NEE.
Ik dan, waarom denk je dat ik hier zit…
Nja in het geheel hebben ze 3 dingen gezegd over mijn foto’s maar ik dacht zo, doe ik hier mijn best voor??
Ik vond dat geen jury. Ik moest daar niet aanwezig zijn vond ik, gingen ze er nog veel sneller door kunnen vliegen. Een jury is heen en weer voor mij, ik vertel en toon, de jury luistert en kijkt. Daarna mogen ze zeggen wat ze willen. Maar bij het minste dat ik wil vertellen zeggen dat ik moet zwijgen en daarna commentaar geven dat is geen jury dat is TV kijken.
En achteraf wel 4 keer herhalen dat ik naar buiten moest, geen tijd bijna om mijn prints mooi samen te rapen. Propertjes.
Verder denk ik er niet over na, ik doe het toch niet voor hen.
dinsdag 27 januari 2009
maandag 26 januari 2009
CANON+TI 83 PLUS=…
Filmpje van deze middag, is een eerste experiment met mijn intervalometer/grafische rekenmachine. Volgende keer probeer ik een iets korter interval en geen lange sluitertijd. Ik hoop op het einde van al mijn experimenten een leuk filmpje in elkaar te boxen.
Smijt je geluid open en stoeltje achteruit (duurt helemaal niet lang!).
200 Beelden, om de anderhalve seconde genomen en afgespeeld met 7 beelden per seconde.
Er staat een HD versie op vimeo maar die willen ze al geen kanten vrijgeven…
PIMP MY GRAFISCHE REKENMACHINE
Een TI-83 plus, een monster van een rekenmachine… Toen ik nog in het middelbaar onderwijs zat moesten we zo’n ding aanschaffen om onze vergelijkingen, matrices enzovoorts mee op te lossen. Maar het leukste aan dat ding was dat het zijn eigen versie van een BASIC programmeertaal had. Uren heb ik daarop zitten foefelen: spelletjes, “vraagstukoplossers”, vanalles heb ik daarop geprogrammeerd.
Het ding kan veel, Zelf al de formules en definities onthouden die we toen moesten kennen voor de examens.
De leerkrachten wisten dit ook wel, en zorgden er dan ook voor dat iedereen zijn rekenmachine volledig wiste voor elk examen. Zodat iedereen kon showen met een groot “RAM CLEARED” op hun scherm.
Tijdens de examenstudies (volgens mij enorm veel verspilde tijd) zaten ik en een vriend toen ook te sleutelen aan programma die exact dezelfde stappen op het scherm toverde om een “RAM CLEARED” scherm te bekomen maar natuurlijk niets deed met het geheugen.
Het is ons toen gelukt, de leerkrachten zijn er allemaal ingelopen maar doordat ik de formules en definities een paar keer in mijn machien heb mogen invoeren (nog niet alles stond op punt in het begin) heb ik geen enkele keer gebruik gemaakt van deze spiekmachine, ik kende elke formule vanbuiten door ze er 20 keer in te steken. Maar het gaf mij wel een veiliger gevoel.
Hoedanook, geïnspireerd door het time-lapse filmpje van een paar dagen terug wou ik van dit ding een intervalometer maken (foto’s na elkaar maken met een vooraf ingesteld interval). De rekenmachine heeft een standaard 2,5 stereo out waar je vanalles door kan sturen, en mijn Canon heeft dezelfde ingang die gebruikt wordt voor remote triggers. Een kabeltje tussen die 2 en een uur gefoefel in BASIC (ja ik kon het nog!!) en nu kan ik mijn rekenmachine gebruiken om mijn kodak om de seconde of om het halfuur of gelijk welke duur (zelf om het jaar…) een foto te laten nemen :)
Normaal gezien ga ik dit vanmiddag eens testen in Gent!
Inderdaad er is een lijn kapot op mijn scherm, zegt genoeg van wat ik er allemaal mee uitgestoken heb vroeger.
De binnenkant van zo’n dingen was toen even interessant als de buitenkant.
Ik weet wel dat dit het NERD gehalte van deze blog alarmerend hoog laat worden, maar het zijn (nog steeds) examens! Ik ga dan automatisch op zoek naar dwaas tijdverdrijf.
zondag 25 januari 2009
zaterdag 24 januari 2009
woensdag 21 januari 2009
TIJD KWIJT
Ik was hem kwijt maar hier is hij terug. Mijn geënsceneerde tijd foto.
Mijn bedoeling was om een klok te fotograferen waar je niet kunt op aflezen hoe laat het is. Diegene die kan aflezen hoe laat het hier is, is een crack. En moest ik een rijke student zijn zou die persoon zeker en vast iets winnen. Zeker en vast.
Het is een foto, geen photoshop werk.
maandag 19 januari 2009
Abonneren op:
Posts (Atom)
